Kiedy mówimy o biznesie internetowym posługujemy się nośnymi markami, wykresami wzrostu, tabelkami wyliczającymi zasięg, odsłony i użytkowników. Facebook czy nawet nasza-klasa dają nam wrażenie, że sieć jest globalna a uczestniczą w niej wszyscy. Wystarczy jednak przyjąć nieco inną perspektywę, aby zobaczyć jak wiele jest jeszcze przed nami.

Do takiego spojrzenia idealnie nadają się mapy. Jedna z takich map przykuła moją uwagę w zeszłym tygodniu. To opracowana w ramach projektu Global Internet Geography mapa połączeń internetowych na świecie (większa wersja tutaj).

 

Popatrzcie jak bardzo wymiana danych skoncentrowana jest na USA. Jak potężne łącza są między USA, Wielką Brytanią, Niemcami. Jak upośledzona jest Afryka. A przecież jest znacznie lepiej niż na mapie z tego samego raportu w 2005 roku (na mapce są zaznaczone międzynarodowe połączenia o przepustowości powyżej 9Gb/s według stanu na połowę 2005 roku).

 

Patrząc z bliska na Europę, możemy też zauważyć, że Polska w gruncie rzeczy ma tylko jedną szybką drogę przesyłania danych do globalnej Sieci.

Internet nie jest globalny - jest ściśle związany z amerykańską gospodarką i jej wpływami. Według danych koncernu Nokia poza zasięgiem najpopularniejszej usługi internetowej - poczty e-mail - pozostaje aż 75% ludzkości. Internet World Stats podają bardziej optymistyczne szacunki. Internet dociera do aż (tylko?) 22% ludzi.

Z drugiej strony, ta "garstka" internautów to mimo wszystko blisko 1,5 miliarda potencjalnych czytelników, klientów, wyznawców. Dotarcie do nich jest bardzo wartościowe. Komu się to udało pokazuje inna bardzo ładna mapa, przygotowana przez Information Architects Japan. Na schemacie tokijskiego metro można zobaczyć najważniejsze trendy w internecie w 2008 roku. Na dodatek zmyślnie ułożone.

 

Klikalna, duża wersja mapy jest tutaj. Niestety nie ma na niej żadnego serwisu z Polski. Jak spojrzycie na mapę połączeń, łatwiej zrozumieć dlaczego.

Grzegorz bardzo pilnie śledzi (oczami Alberta) rozwój naszej-klasy i zastanawia się co dalej.
Twórca serwisu mówi Albertowi: "Na pewno jeśli Nasza Klasa za rok nie będzie miała 6 mln zarejestrowanych kont, to będzie to porażka."
Antyweb komentuje: "Patrząc na sposób w jaki Maciek wypowiada się w mediach, mogę zakładać, że to raczej ostrożna prognoza i raczej nikt nie ma wątpliwości, że cel jest w zasięgu serwisu."

Wnet ma wątpliwości. Poważne. Nie bardzo wiem, jak Maciek Popowicz wypowiada się w mediach, ale mogę pokazać gdzie widzę granicę wzrostu naszej klasy.

Według GUS 11,5 mln Polaków z wykształceniem średnim i wyższym korzysta z Internetu.
6 milionów to byłaby penetracja 50% w grupie docelowej serwisu. Według comscore w Europie z serwisów społecznościowych korzysta 20% użytkowników, w Azji (może nam tu bliżej) 29%.
Teraz nasza klasa ma 2 mln kont, jak pisze Antyweb.
Czyli właśnie mijamy granicę europejską (2,3 mln) a zaraz dojdziemy do azjatyckiej (3,33 mln). I dynamiczny wzrost n-k.pl powinien się zakończyć.

Liczba kont oczywiście będzie nadal rosła - według badań Diagnoza Społeczna zmiana liczby osób deklarujących korzystanie z internetu między 2003 a 2005 rokiem wyniosła ogółem 4,61%. Załóżmy, że wzrost liczby użytkowników jest teraz dwukrotnie szybszy i wynosi te 5% rocznie. Można zatem oczekiwać, że co roku liczba kont na n-k będzie rosła o około 600 tysięcy. Innymi słowy pod koniec roku n-k powinna mieć około 4 mln zarejestrowanych kont. 4 a nie 6.

Cały czas trzeba też pamiętać o podstawowym problemie serwisów typu nasza-klasa - one mają konta ale nie mają użytkowników. Nie wierzycie?
Nasza-klasa odwzorowuje martwą sieć społeczną. Taką, która nie istnieje i nie da się jej reanimować. Zdechła. Jest martwa.

Piszą o tym w komentarzach u hazana Marcin i Rafał.
Kiedy przywołuje się Facebook  jako "też szkolną" społeczność i wróży się sukces naszej klasie, pomija się fakt, że Facebook odwzorowywał żywe, istniejące aktualnie społeczności szkolne.
Dzięki temu przejmował część realnej aktywności społecznej i mógł rozwinąć się  w kierunku obejmowania innych elementów otoczenia społecznego użytkowników.

Z ludźmi ze swojej klasy z LO mogę napić się piwa raz na jakiś czas, a z tymi z podstawówki naprawdę nie wiem co mógłbym robić, poza tymi z harcerstwa (przepraszam, jeśli kogoś uraziłem).
Moja realna sieć społeczna teraz obejmuje tylko ułamek znajomości z dawnych klas i koncentruje się na znajomościach z uniwerku, biznesu, ngo's.

Gdyby udało mi się zarejestrować w naszej klasie (jakoś zawsze mam serwis przeciążony), to przywitałbym się, obejrzał zdjęcia i profile, umówił na spotkanie wspominkowe i już. Teraz n-k nie oferuje mi nic więcej. Nie będę jej lojalny, kiedy zapiszą się tam ludzie z moich dawnych klas wystarczy mi, że raz ich obejrzę. Jak będę chciał z nimi pogadać to wezmę telefon.

Teraz ten serwis może odwzorować realną sieć tylko dla grupy wiekowej 7-25 (uczący się), podczas gdy obecni użytkownicy są raczej 18-50 (aktywni zawodowo).
Dlatego pewnie zostanie tylko funkcja reunion, co zapewni co roku dopływ nowych maturzystów, i poszukujących niedobitków ze starszych roczników, niską lojalność i rozmyty profil użytkownika.
6 milionów kont będzie na pewno, za jakieś dwa lata. Ale użytkowników nie powinno być nigdy więcej niż 2 - 3 miliony. Czego i sobie, i Państwu, i naszej klasie życzę, bo to i tak bardzo dużo.
[jak się pomyliłem, to AlbertT ma piwo do odebrania na yulbizie Howgh!]